นายจ๋าอย่าสร้างเลย

นายจ๋าอย่าสร้างเลย

โครงการสร้างถนนของโครงการเร่งรัดพัฒนาชนบท ที่เป็นนโยบายของรัฐบาล ที่มีนโยบายนำถนนสู่ชนบท ดังคำขวัญที่ว่า น้ำไหล ไฟ สว่าง ทางดี มีตลาด ทำให้รัฐบาลในยุค พ.ศ.2515 เร่งสร้างถนนเป็นนโยบายหลัก ประกอบในยุคนั้นรัฐบาลต้องต่อสู้กับการขยายอิทธิพลของลัทธิคอมมิวนิสต์ สมัยนั้น

ถ้า ใครมีอายุประมาณเกือบเลข 4 คงจะเคยได้ยินนโยบายป่าล้อมเมืองของลัทธิดังกล่าวนโยบายป่าล้อมเมืองนั้น คอมมิวนิสต์เขาจะเข้าไปปลุกระดมมวลชนที่อยู่ห่างไกลความเจริญในถิ่นที่ขาด แคลน โดยเฉพาะชาวไร่ ชาวนา เขาจะเข้าไปผูกมิตรกับชาวบ้าน และช่วยเหลือทางด้านความเป็นอยู่ให้ดีขึ้น ในขณะเดียวกันเขาก็จะโจมตีรัฐบาลว่า

เห็น ไหม คนในเมืองมีความสะดวกสบาย ไฟฟ้ามีใช้กัน เปิดทีวี ฟังเพลงกันอย่างมีความสุข เข้าไปดูหนังดูละครแสนสบาย แต่พวกเรา ยังใช้จุดตะเกียงน้ำมัน ถนนหนทางในเมืองหลวง รถวิ่งกันสบาย ดูบ้านเราซิ ถนนควายยังไม่อยากเดินเลย

ด้วย เหตุนี้เอง ที่รัฐบาลมีความจำเป็นเร่งด่วน จะต้องพัฒนาชนบทให้เร็วเพราะถนนเป็นสิ่งที่นำความเจริญไปสู่ชนบท การก่อสร้างถนนทั่วประเทศไทยจึงเกิดขึ้นทันที

หมู่ บ้านโพธิ์ไชย เป็นหมู่บ้านหนึ่งในโครงการตัดถนน ไปสู่อำเภอมัญจาคีรีและเชื่อมกันถึงตัวจังหวัด การสร้างถนนสิ่งแรกที่ต้องทำคือ ตัดและโค่นต้นไม้ เส้นทางเป้าหมายของนายช่างเป็นป่าดงดิบ เป็นเนิน เป็นหลุม เป็นบ่อน้ำ ขุดที่ดอนที่เนิน ถมบ่อน้ำ ขุดบ่อทำถนนตามเส้นทางต้องใช้รถแทรกเตอร์ขนาดใหญ่ปรับสภาพก่อน เช่น โคนต้นไม้ ไถดะ ไม่ว่าที่เนินศาลเก่าๆ ต้นไม้ขนาดเล็ก ขนาดใหญ่ ล้วนเรียบโล่งเตียน เสียงรถแทรกเตอร์และเครื่องจักรทำถนนกันทั้งวันทั้งคืนชาวบ้านแตกตื่น ตื่นเต้นระคนตกใจ จูงลูกหลานพากันมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น รถไถ รถแทรกเตอร์ และเครื่องจักรทำถนนขนาดใหญ่ กำลังไถและขุดตอไม้เป็นว่าเล่น

การ ทำถนนสมัยก่อนใช้เวลาเป็นแรมปี กว่าจะได้ถนนความยาวแค่ 500 เมตร เพราะอุปสรรคมีนานาประการ อุปสรรคที่สำคัญคือความลี้ลับ (ผี) นายช่างกับคนงาน ที่รับงานทำถนนในคราวนั้นมีเกือบ 20 คน เห็นจะได้ เป็นผู้ชายทั้งหมด หลังจากทำงานหนักทั้งวันตกเย็นคนงานก็กางเต็นท์นอนบริเวณที่ก่อสร้างนั้นเอง ด้วยความเมื่อยล้า ทุกคนหลับสนิททั้งคืน คืนแรกผ่านไปด้วยดี ตื่นเช้ามานายช่างพูดอย่างสบายใจว่า

?ดี จังเลย เหตุการณ์ผ่านไปด้วยดี การสร้างถนนคราวนี้คงเสร็จเร็วก่อนกำหนด?หลังจากคนงานรับประทานอาหารเช้า คนงานขึ้นประจำรถแทรกเตอร์ของงตนตามหน้าที่ บางคันโค่นต้นไม้ บางคันขุดดินถมบ่อน้ำ เสียงเครื่องยนต์ ดังกึกก้องไปทั่วป่าตลอดทั้งวัน ประมาณ บ่าย 3 โมงเย็น?นายช่างครับ นายช่างเชิญทางนี้หน่อยครับ คนขับรถเป็นอะไรไม่รู้? เป็นคนงานคันหนึ่ง วิ่งมาเรียก พอนายช่างไปถึงก็พบรถแทรกเตอร์คันหนึ่งสงบนิ่งอยู่กลางบ่อ คนขับนั่งตัวสั่นอยู่บนรถพอนายช่างเห็นก็ถึงบางอ้อทันที เหตุการณ์แบบนี้เขาพบบ่อยๆ การก่อสร้างถนนมีแบบนี้จนชินแล้วนายช่างบอกให้คนงานคนหนึ่งให้ไปที่ เต็นท์นอนของเขาหยิบเอารูปเหมือนที่เป็นภาพถ่าย ของสมเด็จพระปิยมหาราช (รัชกาลที่ 5) พอได้แล้วนายช่างก็ถือรูปตรงไปยังรถแทรกเตอร์
อ่านต่อตอนจบ..

เหตุการณ์ เหลือเชื่อก็เกิดขึ้น คนขับรถที่อยู่บนรถและตัวสั่นอยู่นั้นลงมาด้านล่าง นั่งคุกเข่า ทำท่าเหมือนถวายบังคม ปากก็พูดภาษาที่ไม่สามารถจับใจความได้แล้วเขาก็สลบไป ?เอาเขาไปพักผ่อน และวันนี้เลิกงานแค่นี้? นายช่างสั่งคนงาน แล้วก็เดินจากไปทุกคนในเหตุการณ์ต่างตกใจกลัว และสงสัยในเรื่องที่เกิดขึ้น และจบไปอย่างรวดเร็วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ก็ไม่กล้าถามนายช่างได้แต่เก็บความสงสัยไปคิดต่อในที่พักของตนเองคืนนั้น คนงานหลับสนิทสังเกตได้จากเสียงกรนที่ส่งเสียงออกมาจากละเต็นท์ดังสนั่นไม่ น้อยหน้ากันเช้าตรู่ คนงานขับรถที่ถูกผีเข้าเมื่อวานเข้าไปหานายช่างแล้วเล่าว่า

?นาย ช่าง เมื่อคืนผมนอนไม่หลับเลยทั้งคืนไม่รู้เป็นอะไร จะปลุกเพื่อนก็สงสารทำงานเหนื่อยทั้งวัน แถมกลัวเพื่อนล้อว่าเป็นคนขี้กลัว? เขาเล่าต่อว่า ผมนอนไม่หลับก็ออกมานอกที่พัก นั่งดูดบุหรี่เงียบๆ คนเดียว ทันใดนั้น ผมเห็นเงารางๆ ในความมืดเหมือนเด็กผู้หญิงยืนอยู่ ผมคิดในใจว่าคนจะมาขโมยอะไหล่รถมั้ง ผมก็ค่อยแอบเดินเข้าไปตามเงา แต่ว่ามีลางบอกว่ามีคนอยู่ข้างหลัง ขณะผมคิดว่าจะหันหลังมาดูหัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อมีมือใครไม่รู้เย็นวาบมาจับ ที่ข้อมือขวา ก่อนที่ผมจะพูดอะไร

?น้า น้า แม่ให้มาเรียกไปหาที่บ้านหน่อย แม่เขาไม่กล้ามา? เสียงนั้นเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ผมค่อยใจชื้นขึ้นมานิดเด็กคนนั้นพาผมเดินไปในถนนที่มีแสงสลัวๆ จากดวงดาวคืนข้างขึ้นได้ประมาณ 150 เมตร เห็นจะได้ ก็ไปพบบ้านหลังหนึ่ง พบคนมากมายกำลังนั่งอยู่คล้ายๆ กับจะประชุมอะไรกันสักอย่าง มีชายคนหนึ่ง แต่งตัวภูมิฐานคงจะเป็นหัวหน้าเดินมาหาผม แล้วพูดว่า?พวกคุณมาที่นี่ มาทำให้พวกเราเดือดร้อนบ้านหลายหลังถูกพวกคุณทำลาย หลายครอบครัวไม่มีที่อยู่คนที่เป็นพวกคุณไม่รู้หรอกบริเวณแถบนี้เป็นหมู่ บ้านของพวกเรา พวกคุณต้องหยุด ถ้าไม่หยุดเราจะได้เห็นดีกัน คุณช่วยเป็นธุระไปบอกหัวหน้าคุณด้วยนะ? พอผมอ้าปากจะพูด ก็พูดไม่ออกเหมือนมีอะไรมาติดที่หลอดคอ แล้วเด็กผู้หญิงคนเดิมก็ดึงแขนผมกลับและพูดว่า?ไปเถอะน้า ฉันจะไปส่ง? เด็กพาผมเดินมาถึงท้ายรถ เขาบอกว่า?แค่นี้นะ? ผมหันมองจะพูดขอบใจ แต่แทนที่จะพูดกลับขนลุกซู่แทน เพราะเด็กคนนั้นหายไปแล้ว

นาย ช่างผู้มากด้วยประสบการณ์เข้าใจในเหตุการณ์เขาไม่อยากเสี่ยงกับความตาย เสี่ยงกับความสูญเสียโดยเฉพาะสิ่งลี้ลับที่มองไม่เห็นด้วยตา เขาไม่กล้าคิดว่าถ้าเขาไม่ทำอะไรสักอย่างงานอาจไม่เสร็จ คนงานหรือตัวเขาเองก็อาจเป็นอันตรายได้เพื่อเป็นการสร้างขวัญและสร้างกำลัง ใจในการทำงาน เขาสั่งให้คนงานหยุดงานแล้วระดมการสร้างศาลหลังเล็กๆ ขึ้นมาให้มากเท่าที่จะมากได้ ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิดก็คงประมาณสองร้อยศาลเห็นจะได้ แล้วนำศาลที่สร้างเสร็จมาตั้งเรียงกันเป็นสัดส่วน ข้างถนนที่ก่อสร้าง นำอุปกรณ์ข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นไว้ในศาลตั้งเครื่องเซ่นไหว้ สิ่งที่ขาดไม่ได้คือ ไก่ต้มครึ่งสุกครึ่งดิบและเหล้าขาวสี่สิบดีกรี และผลไม้นานาชนิดเป็นส่วนประกอบนายช่างเริ่มจุดธูปบอกกล่าวเจ้าที่เจ้าทาง เจ้าป่าเจ้าเขา และอัญเชิญดวงวิญญาณขึ้นสู่บ้านหลังใหม่ว่ามาที่นี่ไม่ได้ลบหลู่ล่วงเกิน อะไร มาเพื่อสร้างฐานะความอยู่ดี ความมั่งคั่งมาให้บุตรหลาน และเชิญบริโภคอาหารเพื่อความสุขความเจริญทั้งผู้เชิญและผู้รับตลอดไปหลังจาก ทำพิธีบวงสวงเซ่นไหว้ เหตุการณ์เงียบสงบเรียบร้อยดี การสร้างถนนก็ราบรื่นไม่มีผีเข้าไม่มีฝันร้ายหรือวิญญาณมารบกวนอีกเลย แต่กว่าการสร้างถนนสายนี้จะเรียบร้อยใช้งานได้ก็ใช้เวลาเกือบปี

เรื่องวิญญาณสงบลงแล้ว แต่กลับมีเรื่องให้นายช่างปวดหัวอีกคือ เกิดศึกรัก ของคนงานสร้างถนนกับหญิงสาวชาวบ้านเข้ามาแทน ฮะ ฮ

เรื่องโดย...อ.อัครเมธี